تنها تویی محبوبم

تو عمر مرا انباشته کردی از خودت

tabasom20tanha — Mon, 20 Jul 2009 23:55:18 GMT

تو دنیای منی

و عشقت خورشید تابان من

تو بال و پر منی

و پرواز من فقط بسوی توست

تو انتخاب منی

و ماندگارتر از تو نیست

تو برای منی

برای من آمدی

و من دوستت دارم

پر شده ام از تو

و از تو دور نمی شوم.

نه می توانم نه می خواهم که که از عشقت بگریزم

من که قادر نیستم

نمی شود

می دانی ،محال است بی

عشق تو ثانیه ایی بگذرد

بی تو و بی عشقت

این جهان برای من و دلم

قبریست تیره وتار.

من بخاطر تو هستم و تو بخاطر من

ما برای با هم بودن آمده ایم

نه برای جدا شدن

جدایی در فکر و روح ما نمی گنجد

مگر در مسیر تقدیر که از دست ما خارج است

اما در ما جزء عشق هیچ فلسفه ایی نیست

تو عمر مرا انباشته کردی از خودت

در تمام لحظه هایم نقش داری

محکم و با ثبات خودت را در من حک کرده ایی

و من با تو می روم هر جا که بروم

با تو زندگی می کنم

و تا ابد عاشق توام.

خدا رو مي خوام نه واسه اين که ازش چيزي بخوام

خدا رو مي خوام نه واسه مشکل و حل غصه هام

خدا رو دوست دارم نه واسه ي جهنم و بهشت

خدا رو دوست دارم ولي نه واسه ي زيبا و زشت

خدا رو مي خوام نه واسه خودم که باشم يا برم

خدا رو مي خوام نه واسه روزاي تلخ آخرم

خدا رو مي خوام نه واسه سکه و سکو يا مقام

خدا رو مي خوام که فقط "تو رو نگه داره برام"

خدا رو دوست دارم واسه اين که تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودن رو يادم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشقا رو خيلي دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشقو تنها نمي ذاره

خدا رو دوست دارم واسه اين که حواسش با منه

خدا رو دوست دارم آخه هميشه لبخند مي زنه

خدا رو دوست دارم واسه اين که من و تو با هميم

خدا رو دوست دارم که مي دونه ما عاشق هميم

وقتي دستام توي دستات

ميشينه حرفت به قلبم

ميگيره وقتي نباشي

همه چي بيرنگ و من مات

وقتي خيره ام توي چشمات

واسه من مثل يه گنجه

بودنت پايان رنجه

ميميرم از من اگه روزي عزيز دلت برنجه

تو تو آغوش منو من توي آغوش خدا

بي تو نه ستاره و نه قصه و شعر و صدا

دست تو تو دستمه انگاري دنيا با منه

آسمون و دريا و لحظه ي رويا با منه

مگه ميشه بي تو بود؟ مگه ميشه بي تو نوشت؟

تويي كه همسفر جاده سخت سرنوشت

ميمونيم تا آخرش با همو از هم ميخونيم

فاصله يه دريا هم باشه ما عاشق ميمونيم

وقتي دستام توي دستات

ميشينه حرفت به قلبم

ميگيره وقتي نباشي

همه چي بيرنگ و من مات

وقتي خيره ام توي چشمات

واسه من مثل يه گنجه

بودنت پايان رنجه

ميميرم از من اگه روزي عزيز دلت برنجه

محبوبه جانم اینو بدو عزیزم همیشه در قلب من خواهی بود گرچه قلبم از دست نا مردان خنجر خورد اما تو مرحمی بودی بر زخم و همیشه تو را می پرستم جیگرم دوستت دارم محبوبه جانم

حالا كه عاشقت شدم ميترسم از دستت بدم

tabasom20tanha — Fri, 17 Jul 2009 00:07:43 GMT

وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره

وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي

وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه

وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته

وقتي چشمات تهي از تصويرشد به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند ميزنه

وقتي جايي نشستي که کنارت خالي بود به ياد بيار کسي رو که توي آغوشت جا ميگرفت

وقتي به انگشتات نگاه کردي به ياد بيار کسي رو که دستاش هميشه بين دستات بود

وقتي شونه هات خسته شد به ياد بيار کسي رو که هق هق گريش اونها رو مي لرزوند

چشم خود را به تو مدیونم من

محبوبه جانم اگر عشق تو نبود :

چشم من همچون ابر مثل ابری انبوه آنقدر میبارید تا جهان خانه ی ظلمت می شد

لب خود را به تو مدیونم من اگر عشق تو نبود :

لب من چون گل پژمرده ی باغی می شد و لب از بوسه تهی

هستیم را به تو مدیونم من اگر عشق تو نبود :

کوچه ها قصه ی سرد،خانه ها لانه ی زرد،چشمه ها خاکی و خشک ودر اندیشه ی بیهودگیم ناگهان میمردم .

هر روز که ميگذره بيشتر دوست دارم

با تو الفبای عشق را آموختم

ندای قلب عاشقم را به گوش همه رساندم

به تو و کلبه عشقمان بالیدم

تو همه گمشده ام شدی

حال که اینچنین شیفته توام ، باش تا در کنارت آرامش بیابم

اگر با تو باشم و نباشم

اگر پیش تو باشم و نباشم

اگر ماه من باشی و نباشی

به اندازه لحظه های بودن و نبودن دوستت دارم

ای کاش زبان نگاهم را می دانستی
و با این همه سکوت
مرا به خاموشی متهم نمی کردی
کاش می دانستی من همیشه
سخن ها دارم برای گفتن
غزل ها دارم برای از تو سرودن و
با زبان چشمانم با تو سخن می گویم
چشمانی که از ندیدنت
سیل ها دارند برای جاری ساختن
عشق ها دارند برای از تو فریاد کردن
کاش می دانستی که من تو را
دوست دارم

اي نگاهت رونق فرداي من ، در تو معنا مي شود دنياي من

اي كلامت بهترين اثبات عشق،‌ با تو ماندن آرزوي روياي من

دوستت دارم محبوبه جانم

tabasom20tanha — Sat, 04 Jul 2009 11:15:18 GMT

دوستت دارم

یعنی اگر لحظه‌ای دلتنگ شدی

و آن درد همیشگی‌ به سراغت آمد،

اگر غم همنشین دلت شد

وقتی‌ حتی برای لحظه ای

حس میکنی‌ تنهایی‌

و بهانه ای برای ماندن نداری

و در قلبت چیزی سنگینی‌ می‌کند

و جایی‌ برای رفتن نداری،

پناهگاهت خواهم بود....

در لحظه ی غمگین تنهاییت،

در آن کوچک لحظه ای

که انگار دنیا

تو را نمیشناسد،

با تو خواهم بود….

وقتی‌ قلبت میشکند

و اشک‌هایت جاری میشود

با تو خواهم نشست

و خواهم گریست

و خواهم ماند

و خواهم پیوست

و یکی‌ خواهم شد

و تقسیم خواهم کرد….

وقتی‌ دنیا بر تو سخت می‌گیرد

و با تو نامهربانی می‌کند

وقتی‌ به انتها میرسی

‌و نا امیدی از آغاز دوباره،

من هستم،

خواهم بود،

و دوستت خواهم داشت

عکس تو همیشه اینجاست که نده دوریت عذابم
بشمرم چند تا ستاره که ببینمت تو خوابم

بیا با من قدم بزن تو کوچه ی درد و دلام
بشکن تنهایی من با یه تبسم یا سلام

پاییز میاد از اشک تو واسه خودش غم میاره
بهار پیش رنگ نگات قشنگیشو کم میاره

عکس تو همیشه اینجاست که نده دوریت عذابم
بشمرم چند تا ستاره که ببینمت تو خوابم

بیا با من قدم بزن تو کوچه ی درد و دلام
بشکن تنهایی من با یه تبسم یا سلام

پاییز میاد از اشک تو واسه خودش غم میاره
بهار پیش رنگ نگات قشنگیشو کم میاره

کی از تو مهربون تره وقتی غریب و بی کسم
با شوق حس عطر تو تازه میشه هر نفسم

عشق من و پیدا بکن از نامه های گم شده
شاید بفهمی این دلم از خود چرا بی خود شده

عکس تو همیشه اینجاست که نده دوریت عذابم
بشمرم چند تا ستاره که ببینمت تو خوابم

من تو رو دوست دارم اندازه دنیا
نمیتونم که بمونم بی تو اینجا
شبا وقتی میمونم خسته و تنها
تا بیای میشمرم ثانیه ها را
تو همونی . سهم من از عاشقی و آشنایی
اگه دوری اگه نزدیک . با دل من همصدایی
غمگین و تنها بودم وقتی تو پیدا شدی . گل باغم شدی
واسه تشنگیها . یه بهانه تا من بمونم اینجا
غمگین و تنها بودم وقتی تو پیدا شدی . گل باغم شدی
واسه تشنگیها . یه بهانه تا من بمونم اینجا
من میخوام پنجره ها رو به خورشید وا بشه
شب دلتنگی از این خونه بره . تو بمونی
من میخوام روزای بد . روز آفتابی بشه
شب خاکستری . مهتابی بشه . تو بمونی
تو بمونی . تو که دستات داره بوی مهربونی

و پیداش کردم ، خدا این عشق را بهم هدیه داد...

محبوبه عزیزم، تو همون هدیه هستی که خدا بهم داد،

نمیدونم شاید خودت هم هنوز ندونی که چقدررر دوستت

دارم ولی اینو توو این خونه عشقمون بهت میگم که تمام

دنیای من شدی و هستی و خواهی بود...

دوستت دارم عزیزم و همیشه کنارتم و میخوام که کنارم باشی...

-----------------------------------

پشت پلکام عکس عشق تو رو من نقاشی کردم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

عکس عشقت از سحر تا وقت خواب همراه منه تا بهت بگم چقدر دوست دارم

عکس عشقت وقت خوابم همش همراه منه تا بهت بگم چقدر دوست دارم

خنده هایی که در چهره منه خنده عشق تو مهربون تا بهت بگم چقدر دوست دارم

توی وقت تنها یی وقتی که یاد تو می افتم همه چی یادم میره تا بهت بگم چقدر دوست دارم

همه عمرم و زندگیمو تقدیمت میکنم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

محبوبه من....

محبوبه عزیزم، تو همون هدیه هستی که خدا بهم داد،

tabasom20tanha — Sat, 04 Jul 2009 10:56:32 GMT

و پیداش کردم ، خدا این عشق را بهم هدیه داد...

محبوبه عزیزم، تو همون هدیه هستی که خدا بهم داد،

نمیدونم شاید خودت هم هنوز ندونی که چقدررر دوستت

دارم ولی اینو توو این خونه عشقمون بهت میگم که تمام

دنیای من شدی و هستی و خواهی بود...

دوستت دارم عزیزم و همیشه کنارتم و میخوام که کنارم باشی...

-----------------------------------

پشت پلکام عکس عشق تو رو من نقاشی کردم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

عکس عشقت از سحر تا وقت خواب همراه منه تا بهت بگم چقدر دوست دارم

عکس عشقت وقت خوابم همش همراه منه تا بهت بگم چقدر دوست دارم

خنده هایی که در چهره منه خنده عشق تو مهربون تا بهت بگم چقدر دوست دارم

توی وقت تنها یی وقتی که یاد تو می افتم همه چی یادم میره تا بهت بگم چقدر دوست دارم

همه عمرم و زندگیمو تقدیمت میکنم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

محبوبه من....

دیگه دلخوشی جز دفتر تنهایی ندارم

tabasom20tanha — Tue, 05 Aug 2008 20:29:18 GMT

در سکوتم نشسته ام و به اطرافم نگاه میکنم و به روز هایی که گذشت فکر میکنم

روزهایی که به سرعت رفت به خاطره تبدیل شد

دیگه دلخوشی جز دفتر تنهایی ندارم

دفتری که یکی یکی برگ هاش با خاطره ها پر شده

به خودم می گم چطور ِ که دفتر طاقت غصه هام رو در بیارم

یکی یکی برگهاشو ورق می زنم هر چی بیشتر به آخرش نزدیک می شم تنهاییم بیشتر بیشتر می شه ...

نمی دونم چرا توی این سکوت منتظرم

حس انتظاری که برای خودم هم تازگی داره

شاید باز دلتنگ شدم

دلتنگ مهربانی که هفت روز هفته به حرف هام گوش می ده و در جواب فقط سکوت رو بدرقه راهم می کنه

...

چه زود دیر شد زودی که همیشه حقیقتی رو پشت خودش پنهان کرد و برای من چیزی جز حسرت نذاشت...

دلم حتی برای گریه هام هم تنگ شده

دیگه اشکی هم برام نموده تا دوباره آرومم کنه

از خدا می خوام بهم آرامشی در خورم بده تا واسطه آرامش دیگران باشم

سرم رو روی زانوهام می زارم و چشم هام رو می بندم و به خاطرات این چند مدت فکر می کنم ...

خیلی آروم سرم رو بلند می کنم و جلوی چشمام طلوع اولین ستاره شب رو می بینم خیلی سرد بهش میگم دوست داری همراز من باشی

خسته ام از حرف سكوت

خسته ام از هر واژه كه با تنهايي همرا ه است

مي خواهم نقطه بگذارم در پايان همه اين جملات

شايد باز نتوانم

اما من پر از فردايم

من مقلوب ديروز نخواهم شد

گوشه اتاق كز نخواهم نشست به اميد خاطره

بار ديگر از نو آغاز خواهم كرد وصف تنهايي را

من پر از فردايم

در افق فردايم انتظار جايي ندارد

من به دنبال آسمان خواهم بود

به دنبال طلوع ها

به دنبال دري به سوي اميد

اونی که می خواستم عهدشو شکست و
به پای عشق جدید نشست و
چش روی آرزوم همیشه بست و
پشت مه پنجرمون رها شد
اونی که می خواستم مث اشک چکید و
تو طول راه یهو یکی رو دید و
صدای از ما بهتر و شنید و
به خاطر هیچی ازم جدا شد
اونی که می خواستم دل ما رو بردو
تو راه که می رفت به یکی سپرد و
تو خاطرش ، خاطره ی ما مرد و
یکی دیگه تو رویاهاش خدا شد
اونی که می خواستم دل ازم برید و
بین گلا یه گل تازه چید و
به اونی که دلش می خواس رسید و
مثل تموم مردا بی وفا شد
اونی که می خواستم زود ازم گذشت و
یه روزی رفت و دیگه بر نگشت و
منکر مجنون شد و کوه و دشت و
منکر عشق و بودن با ما شد
اونی که می خواستم زیر قولش زد و
با یکی دیگه پیش من اومد و
به خاطر اون به ما گفتش بد و
عزیز تر از دیروز و از حالا شد
اونی که می خواستم شدش از ما سرد و
پیغام دادش که دیگه برنگرد و
بد بودن ما رو بهونه کرد و
غیبش زد و یک دفعه کیمیا شد
اونی که می خواستم ما رو بد شناخت و
هستی شو پیش یکی دیگه باخت و
قصر من و با یکی دیگه ساخت و
شکر خدا باز ولی پادشا شد
اونی که می خواستم من و داد به باد و
رفت پیش اون کس که دلش می خواد و
زد زیر عشقش تا یادش نیاد و
اسم منم جز آدم بدا شد
اونی که می خواستم من و زد کنار و
خزونشو یه جوری کرد بهار و
قایم شدش تو یه عالم غبار و
تقدیر ما مثل موهاش سیا شد
اونی که می خواستم آخرش گم شد و
بازیچه ی چشمای مردم شد و
وارد عشق صد و چندم شد و
توی خیال کس دیگه جا شد
اونی که می خواستم ، ولی انگار مده
مال همه یه جورایی گم شده
کاش از میون غبارا بیاد و
بهم بگه هر چی می گی بیخوده

فکر میکردم آنقدر از نگاهم بیزار شده ای

که دور دور رفته ای اما دور شده بودی تا پا به پا شدنت را نبینم و

اشکهای خداحافظی را برای رسیدن به تو پا پیش گذاشتم خودم را قسمت کردم

تو را سهم تمام رویاهایم کردم انصاف نبود

تو که میدانستی با چه اشتیاقی خودم را قسمت میکنم

پس چرا زودتر از تکه تکه شدنم جوابم نکردی برای خداحافظی خیلی دیر

بود...................خیلی دیر

اگه اومدی اینجا بدون یه روز انتقام گریه هایی که به خاطر تو بود اشکی که به خاطر تو ریختم.دلی که به خاطر تو شکستم و......همه وهمه رو ازت خوام گرفت همینجور که زندگیم رو خراب کردی زندگی رو برات تلخ می کنم هیچ وقت فراموش نمی کنم هیچ وقت....

چگونه فراموشت کنم تورا

tabasom20tanha — Mon, 07 Jul 2008 20:28:28 GMT

چگونه فراموشت کنم

چگونه فراموشت کنم تورا

که ازخرابهای هرزگی

به قصرشیرین عشق هدایتم کردی

وعاشقی بی قرارویاری با وفا برای خویش ساختی

آهوبره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی

وبرای اشکهای اوشانه هایت را ارزانی داشتی

وبا صداقت عاشقانه ات دلش را به درد اوردی

چگونه فراموشت کنم تورا

که سالهادرخیالم سایه ات را می دیدم

وطپش قلبت را حس می کردم

وبه جستجوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعامی کردم

که خدایاپس کی اورا خواهم یافت

چگونه فراموشت کنم تورا

عزیزراه دورم بی تو چه سوت وکورم

بی تو به مفت می ارزم به دنیا زیر قرضم

قربونت برم الهی شاپرک سفیدم

روزنه ی امیدم خورشید دل طلاییم

قصیده ی رهاییم حالا که حرف دل وراه دلامون یکی شد

آسمون پرستاره ی شبامون یکی شد

هرچی که دارم مال تو باقی عمرم مال تو

شعرهای عاشقونم اگه نمردم مال تو

مال ومنالی ندارم ,مال ومنالی ندارم

اما ستاره هارو هرچی شمردم مال تو

توی قمار زندگی هرچی که باختیم پای من

هرچی که بردم مال تو

قوربونت برم الهی عزیز راه دورم

حالا که ماروزوروزگارمون یکی شد

شبهای مهتابی وشبهای تارمون یکی شد

روزگارشبهای تارش مال تو

روزگارسردی ویاسش مال من

همه سرفرازی وعشق وامیدش مال تو

عزیز راه دورم

حالا که عطر نفسهات برام ارزونی کردی

با من نامهربون این همه مهربونی کردی

زندگی صدای چلچله های سبزاراش مال تو

غرش وپنجه ی ببرهای درندش مال من

زندگی نم نم بارون وعطرشالیزارهاش مال تو

آفتاب داغ کویر وتیغ برندش مال من

پرپروازپرندهای عاشق مال تو

چشم جغدوزهر مارهای کشنداش مال من

عزیز راه دورم بی تو چه سوتو کورم

به تو یاد دادم عاشق شدن را

ودلم می خواست که از تو یاد بگیرم عاشق بودن را

وعاقبت به من آموختی که منطق عشق را نمی شناسد

پیشترهاازخدا بی خبران می گفتند

که عشق منطق را نمی شناسد لعنت بر آنها

دستت را از من بگیر سرت را از روی شانه هایم بردار

عطر نفسهایت راازمن دریغ کن وبگذاربا غم خویش تنها بمانم

اکنون که رفتی

فردا و فرداهای من با تنهایی اجین شده

می دانستم روزی فرا می رسد که باید بگویم:

ای کاش عاشق نمی شدم

و می دانم آنروز می رسد که میگویی:

ای کاش قدرعشقش را می دانستم !

اما افسوس که آن روز من هیچ کس را به قلب خسته ام راه نخواهم داد

برو و برای همیشه برو تا دیگر نشانی از قلب همچون سنگت برایم باقی نماند

برای همیشه سفر کن از این دیار و محو شو در دنیا

آنقدر محو که اگر لحظه ای فکرت به ذهنم خطور کرد با تندی آنرا برانم و بگویم :

درخون خنجری که به قلبم زد غرق شد

شبيه شمع كه خيلي نجيب ميسوزد دلم براي تو گاهي عجيب ميسوزد دلم براي دل ساده ام كه خواهد خورد دوباره مثل هميشه فريب ميسوزد نشسته اي به اميد كه؟ گـُر بگير اي عشق هميشه آتش تو بي لهيب ميسوزد تو اشتباه نكردي گناه آدم بود اگر هنوز بشر پاي سيب ميسوزد من آشناي تو بودم ولي ندانستم غريبه ها دلشان هم غريب ميسوزد براي من فقط اين دل ز عشق جا مانده است كه با نگاه شما عن قريب ميسوزد

وقتي سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختري بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو "داداشي" صدا مي کرد.
به موهاي مواج و زيباي اون خيره شده بودم و آرزو مي کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهي به اين مساله نميکرد .آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت:"متشکرم "و گونه من رو بوسيد ميخوام بهش بگم ،
ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..

تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه مي کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم.
وقتي کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهاي معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ،
به من نگاه کرد و گفت:"متشکرم " و گونه من رو بوسيد. ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..
ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..
يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ...
قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلي فرا رسيد ، من به اون نگاه مي کردم که درست مثل فرشته ها روي صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهي نمي کرد ، و من اينو ميدونستم ،
قبل از اينکه کسي خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلي ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روي شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشي دنيا هستي ، متشکرم و گونه منو بوسيد. ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ...
نشستم روي صندلي ، صندلي ساقدوش ، توي کليسا ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و وارد زندگي جديدي شد. با مرد ديگه اي ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوري فکر نمي کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به من کرد و گفت " تو اومدي ؟ متشکرم
ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمي خوام فقط "داداشي" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلي خجالتي هستم ..
سالهاي خيلي زيادي گذشت . به تابوتي نگاه ميکنم که دختري که من رو داداشي خودش ميدونست توي اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دفتري که در دوران تحصيل اون رو نوشته.
اين چيزي هست که اون نوشته بود: تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش براي من باشه. اما اون توجهي به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمي خوام فقط براي من يه داداشي باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتي ام ... نميدونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره.
اي کاش اين کار رو کرده بودم .....

گریه کن به حال من خراب که به خاطر هیچ و پوچ در شرف مرگ است

tabasom20tanha — Fri, 16 May 2008 18:16:18 GMT

از وقتي رفته اي تازه فهميده ام معني تنهايي را و درك كرده ام با

تمام وجود دلتنگي را . چقدر جاي تو خالي است . در خانه انگار

سقف پايين تر آمده و ديوارها نزديك تر شده اند . احساس مي كنم

مي خواهند مرا در خويش بفشارند . چقدر تاريك است حتي وقتي كه

تمام چراغ ها را روشن مي كنم . نگاه پنجره سرد است . آينه را غبار

گرفته . چقدر پير و شكسته شده ام . نمي دانم چرا شمعداني ها

دارند خشك مي شوند ؟ من كه مرتب به آنها آب مي دهم . شايد

آنها هم تو را بهانه كرده اند . از وقتي رفته اي ، تازه فهميده ام

بخشي از وجود من بودي . از وقتي رفته اي تازه فهميده ام چقدر ..

ديگر كسي به بيكسي من گواه نيست

دردا به سينه اي دل من را پناه نيست

روزي پناهگاه من دلشكسته بود

اين شانه هاي سرد كه مرا تكيه گاه نيست

از من بدل مگيره كه اين ديدگان تر

ديگر براي آمدن تو براه نيست

حتي براي آمدن تو به خود نخواهم گفت

شبهاي بي ستاره ي قلبم ، سياه نيست

عمري به انتظار اين كه بياي نشسته ام

آيا تمام زندگي من تباه نيست ؟!

اين روزها پر دلتنگيم نميدونم بايد چي کار کنم؟به کدوم معبد دخيل ببندم...به کدوم حقيقت چنگ بندازم...

کاش ميتونستم بگم که چه اتيشي افتاده به جونم!تمومه وجودم بي قراري ميکنه يه چيزي مثه خوره افتاده به جونم...نميدونم ميتونم اين روزاي تشنه رو تحمل کنم يا نه؟يادم رفته کجاي اين دنيا هستم ميون اين همه ازدحام بازم تنهام دستاي شعرم پر ترک شده...

اين انتظار لعنتي بدجوري افتاده به روحم تا حالا شده روزاتو بشماري اما ندوني کجاي تاريخي؟تاريخ واسه من معنيش رو از دست داده...يه روزاي اون قدر داغ و سوزان مينوشتم که خودم توي لايه هاي نوشته ها گم ميشدم نميفهميدم من عاشقم يا او؟به گذشته که فکر ميکنم ميبينم که هميشه تنهايي بار احساس رو ميکشيدم حالا شونه هام خسته شده دنبال شونه هايي ميگردم که بتونم واسه هميشه روش حساب کنم...با اغاز سال نو تصميم گرفتم وجودم رو از کينه خالي کنم تا بتونم ببخشم خواستم نشون بدم که ميتونم باز هم ببخشم نه اينکه اونا ارزش بخشيدن رو دارن...حالا يکي هست که تا اخرش ميتونم رو رفاقتش حساب کنم.ازش ممنونم که هميشه پيشم بوده تنهام نذاشته و زخمهاي نامردي رو يکي يکي با بودنش درمان کرده....

گریه کن:

به حال من خراب

که به خاطر هیچ و پوچ

در شرف مرگ است

گریه کن:

وقتی که دوری من را حس می کنی

وقتی که تنهایی را تنها حس می کنی

و وقتی که ناخودآگاه یاد من می افتی

تا شاید آن بتواند مرهمی باشد

گریه کن:

این تنها چیزی است که

هیچ کس به خاطر آن پول نمی گیرد

هیچ کس به خاطر آن مسخره ات نمی کند

و هیچ کس به خاطر آن به تو نمی خندد.

گریه کن

این تنها وصیتی است که من برایت دارم

امید دارم که حداقل به این عمل کنی

چون تنها راه ارتباط منو توست

تا هیچ وقت تنها نباشی

هم شکست و هم شکستم داد دل..اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم..

tabasom20tanha — Tue, 13 May 2008 20:34:18 GMT

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم مبینا

سکوت را فراموش می کردی

تمامی ذرات وجودت، عشق را فریاد می کرد